*~*ต้นอ้อ*~*'s profile*~*~*MissPink*~*~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
January 04 *~*สวัสดีปีใหม่แล้ว....*~*November 26 *~* ลอยกระทง...*~* วันเสาร์ที่ผ่านมาที่ในมอ จัดงานวันลอยกระทง ปีนีรู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้ปีที่แล้วยังไปลอยกระทงกันตั้ง 8 คน แต่มาปีนี้เหลือแค่ฉันกับเหมียวสองคนเอง ที่งานก็ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจมากหรอก แต่ก็ยังมีซุ้มของน้องๆที่จัดให้มาเล่นเกมส์สอยดาวฯลฯ ที่ทำให้บรรยากาศในงานไม่เงียบเหงาเกินไป ปีนี้พิเศษกว่าทุกปีที่ว่าทางสโมสรนักศึกษาเค้าเอาโคมมาขายด้วยสิ เห็นคนอื่นเค้าปล่อยโคมน่าสนุกดี ในงานมีประกวดนางนพมาศด้วยมันก็น่าสนุกดีอยู่หรอกแต่นางนพมาศที่ขึ้นประกวดมะค่อยสวยเลยนี่สิ เลยมะรู้ว่าจาเชียร์ใครดี.. ยืนดูนางนพมาศสักพักฉันก็เลยชวนเหมียวไปหาซื้อกระทงมาลอยกัน แต่ดูเหมือนทุนทรัพย์ของฉันและของเหมียวจะมีน้อย เพราะว่าเอาตังค์ติดตัวมาร้อยเดียวเองซื้อของกินไปเยอะล่ะตังค์ก็เลยเหลือนิดเดียว เราก็เลยเดินหากระทงที่มันสวยๆ แล้วก็ถูกๆ ( และอีกอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการไม่เปลืองทรัพยากรธรรมชาติ และเหลือกระทงไว้ให้คนอื่นเค้าได้ลอยบ้าง แต่นี่เป็นแค่ความคิดแค่นั้นนะ ) เราก็เลยซื้อกระทงมาคนละอันมาลอยคู่กัน ถึงตอนอธิษฐานอะไรมาดลใจฉันก็ไม่รู้ ฉันก็เลยอธิษฐานไปว่า"ขอให้ปีหน้ามีคู่มาลอยด้วยเถอะ..." แต่มันจะมีรึว่าไม่มีก็ต้องรอดูกันปีหน้าล่ะกัน จากนั้นเค้าก็จุดพลุโอ้โห!!สวยมั่กๆ โรแมนติกมากเลยถ้าคิดว่าคนข้างๆไม่ใช่เหมียวแต่เป็นคนที่ฉันรักมากๆ ก็คงสุดยอดไปเลยล่ะงานนี้
คิดถึง.....มันคงจะไม่คิดถึงหรอกหากผู้คนรอบๆข้าง เค้าไม่เดินมากันเป็นคู่ๆ แล้วทำท่าทางรักกันซะขนาดนั้น เค้าจะรู้รึปล่าวนะว่าคนที่มองอยู่กำลังอิจฉา ถ้าหากเรายังไม่เลิกกันเราคงได้มาลอยกระทงด้วยกัน เดินไปไหนมาไหนด้วยกัน...แต่ตอนนี้ฉันทำได้แค่มองเท่านั้น.... November 21 *~* เริ่มต้นใหม่...ลุกขึ้น ลุกขึ้น..*~* หลังจากตัดการสื่อสารบางช่องทางออกไปแล้วก็สบายใจขึ้นเพราะว่าไม่ต้องเห็นอะไรที่มันบาดใจแล้ว
ไม่ต้องมานั่งฟุ้งซ่านว่าตอนนี้เขาจะเป็นตายร้ายดียังไง ไม่ต้องสนใจในสิ่งที่เขาทำ
ตอนนี้ฉันจะพยายามสร้างกำแพงและเหวที่ลึกและกว้างขึ้นมาภายในใจตัวเอง เพื่อที่จะลืมเขา
และทำใจให้ได้เร็วที่สุด ฉันเกลียดความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้
ฉันเกลียดความผิดหวัง และฉันกลัวที่จะผิดหวังอีก
จะมีใครมั้ยล่ะที่รักเราโดยไม่มีข้อแม้ รักเราโดยที่ไม่ต้องมาคิดอะไรมากมายกับสิ่งที่เราเป็น
เราอยากมีความรักที่มั่นคงทั้งเรา และเขา เราอยากรักคนที่รักเรา
คนรักสำหรับเราน่ะภายนอกคงไม่สำคัญเท่ากับความรักจากในใจเขาที่มีให้เราหรอกนะ
ตอนนี้ตั้งใจแล้วว่า 1 เดือนนี้จะทำใจให้ได้โดยสมบูรณ์แบบ ฉันจะลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ทิ้งมันเอาไว้ข้างหลังแหล่ะ ฉันคงไม่มานั่งเสียดายวันเวลาเก่าๆแล้ว
สิ่งไหนที่มันมาทิ่มแทงใจ ก็ทิ้งไปซะให้รู้รอด
สิ่งไหนที่เราทำแล้วมันไร้ค่า ก็กองเอาไว้ตรงนั้น
พอแล้วที่จะมาเครีย พอแล้วที่จะเสียใจ และ พอแล้วกับความรักที่มันไม่สมหวัง
มันถึงเวลาลุกขึ้นมาใหม่...เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะ...
November 20 *~*อยากให้ปาฏิหาริย์มีอีกครั้ง...*~*เลิกกัน.... คงเป็นความรู้สึกของคนสองคนที่รักกัน แล้วคิดว่าไปด้วยกันไม่ได้
หรือ..อาจจะเป็นเพราะคนใดคนหนึ่งเข้ามา แล้วทำให้ความรู้สึกของใครบางคนเปลี่ยนไป
หรือ..อาจจะเป็นเพราะหมดใจกันแล้ว...
เมื่อวาน..เค้ารับโทรศัพท์เป็นวันแรกหลังจากที่เราทะเลาะกันเมื่อ 1 เดือนที่ผ่านมา
แต่วันนี้...เค้าเปลี่ยนไปแล้ว เค้าบอกถึงความรู้สึกที่มีต่อเราว่า
"เราคงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว เพราะว่าเค้าไม่ได้รักเราเหมือนแต่ก่อน"
น้ำตา... ไม่สามารถช่วยอะไรได้หรอก
แต่มันอาจจะทำให้คนอื่นรับรู้ว่า..เรากำลังเสียใจ เรากำลังอ่อนแอ
วันนี้..ร้องไห้ทั้งวั้นเลย เพราะว่าอ้อไม่สามารถทำใจได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ทำใจ...มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆสำหรับคนที่ถูกบอกเลิก
ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆใน 1วัน
และมันก็ไมใช่เรื่องที่จะเอาใครสักคนมาแทนที่เพื่อให้ทำใจได้ง่ายขึ้น..
August 06 *~* มันเป็นไปไม่ได้..นาฬิกาหยุดหมุน...*~*แปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอจริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย
เวลา... เดินไปข้างหน้า นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้ เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว? ฉันกับเค้า.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน ฉันกับเค้า.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน ฉันกับเค้า.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง ฉันกับเค้า.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า หาสิ่งใหม่ๆที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง เค้า.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป ต่อไปนี้ฉันจะไม่หวังไม่รออะไรอีกแล้ว...ฉันขอยอมแพ้ละกัน สุดท้ายฉันขอเหลือแค่คำว่า..**เพื่อนกัน ** หวังว่าคงให้กันได้นะ August 04 *~* ต้นอ้อ คนเก่ากลับมาแล้ว...*~*ความทรงจำสีจาง ในบางครั้งคนเรามักจะหลงลืมอะไรบางอย่าง July 18 *~* ตอน..ยัยต้นอ้อไปเที่ยวลาว..*~* ตั้งแต่วันจันทร์มาแล้ว เป็นอะไรก็ไม่รู้...มันรู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้ ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย มะคืนวันอาทิตย์อ่านหนังสือจนถึงตีสองเตรียมตัวไปสอบ....พอถึงวันจันทร์เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น....อาจารย์ไม่สอบซะนี่...วัยรุ่นเซ็ง!!! เรียนเสดแว้ววค่า...อุอุ วันนี้วิลาสินีจำได้ว่ามีนัดนี่นา เฮ้อ..เสียตังค์อีกแล้ว ทามไมน่ะเหรออิอิ ก็เรานัดกันไปเที่ยวลาวน่ะสิ... ทั้งที่จริงอยากจะนอนซะมากกว่า..เพราะว่ารู้สึกเพลียๆ ยังไงไม่รู้ แต่ว่านัดแล้วก็ไปเฮ้อ..ได้พูดไปแล้วนี่นา... เราก็เลยรวมตัวกันไปทำบัตรผ่านแดนตอนบ่ายกว่าๆ แล้วเดินทางในทันที...วู้ๆๆตื่นเต้นจังจะได้เดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกอิอิ ไปถึงสถานีท่านาแล้งฝั่งลาวใช้เวลาเดินทางไม่ถึงสิบนาทีก็ถีง...โอ้แม่เจ้าสยามพารากอน ฝั่งลาว... คนไทยข้ามฝั่งมาซื้อของเยอะแยะเลย มากันเป็นคู่ๆ น่าอิจฉาเค้าจัง เฮ้อ...เนี่ยนะตอนที่เราไม่มีใครสักคน ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้เองหรอ ...ทีตอนเค้าอยู่ ทำให้เค้าเกลียดไปแล้วนี่สมน้ำหน้าตัวเองจิงๆ.. นี่ถ้าเค้ายังอยู่นะเราคงจะได้มาเที่ยวแล้วจิงมะ เฮ้อ..คิดถึงขาวจัง....ต่อจากนี้เราก็คงไม่เกี่ยวกันแล้ว...และก็คงไม่มีวี่แววที่เขาจะกลับมาหาคืนมาอย่างเคย...ก็ในตอนนี้บอกตรงๆว่าไม่คุ้นเลย ไม่รู้จะมีความสุขเหมือนเคยอีกไหม๊ คิดถึงเขามากไม่รู้ว่าจะหายเมื่อไหร่.... July 16 *~* ประเพณี..*~*เมื่อวานวันอาทิตย์...ต้องตื่นแต่เช้าอีกแล้วแทนที่จาได้นอนพักผ่อน...ตอนเช้ามีเรียนวิชาภาวะผู้นำกับอาจารย์โดเรม่อน ยัยอ้อมใส่รองเท้าส้นสูงมาเรียนด้วย...มิน่าวันนี้ดูสูงขึ้นผิดหูผิดตาฮ่าๆ แต่จะว่าไปแล้วส้นรองเท้ายัยอ้อมมันสูงจิงๆนะ สูงตั้ง 4.5 นิ้วน่ะ มีแต่คนรุมล้อมยัยอ้อมของเราของลองใส่ส้นสูงของเธอหุหุ แต่วิลาสินีม่ายลองค่ะ เหตุผลที่ไม่ลองน่ะหรอ..ไม่อยากจะบอกเรยว่า ถ้าใส่รองเท้าส้นสูงขนาดนี้มีหวังเดินไม่ออกแน่ๆเรยย อีกอย่างนึงคือไซส์รองเท้าอ้อมกะเท้าอ้อมันคนละไซส์เดี๊ยนใส่มะได้ฮ่า..อิอิ อ้อ!!! วิชานี้ปิดคอร์สแล้วด้วย..เย้ๆๆ ตอนบ่ายมีแข่งกีฬาประเพณีระหว่างสาขาเศรษฐศาสตร์กับสาขาการเงินด้วย..สนุกดี มาดูด้านกองเชียร์ก็สนุกมากๆเต้นกระจายเล้ยย โดยเฉพาะนกกับบัวแล้วก็อ้อม อ้อ ปรอย แป๋ว รักษ์ เหมียวนั่งดูเค้าเต้นก็สนุกแล้วเพลินตาดีอิอิ กีฬาก็สนุกนะขอบอก!!การเงินรึจาสู้เศรษฐศาสตร์ได้ฮ่าๆ ฟุตบอลชายชนะ 3-2 กีฬาพื้นบ้านก็ชนะเรียบ แพ้แต่ชักกะเย่อหญิงอันเดียวแจ๋วมะล้า สุดท้ายเศรษฐศาสตร์ก็ได้ถ้วยรวมไปครองอย่างสาสมใจ(กองเชียร์) วันนี้เจอขาวมาดูเค้าเตะบอลด้วยมายืนอยู่ตรงประตูด้วย เค้าดีใจนะที่เห็นหน้าตะเองนายหมีขาวจอมแสบ... July 13 *~* ใบกะเพรา..*~*วันศุกร์แห่งชาติ.......เย้ๆๆวันนี้มีเรียนตอนเช้าวิชาอารัยจำไม่ได้ รุ้แต่ว่าจานกิ๊กก๋อยสอน วันนี้เรียนชั้นสามชั้นเดียวกับหมีขาวด้วย เห็นหมีขาวเดินผ่านห้องด้วย สองวินาที อืมมมแค่สองวินาทีก็ดี ดีกว่าไม่เห็นใช่ไหม๊ยัยอ้อ....
ตอนเย็นออกมากินข้าวกับแป๋ว กับน้องกุ้ง สั่งสปาเก็ตตี้ขี้เมามากิน อร่อยดี แต่ว่าเผ็ดชะมัดเลย ฉุนกลิ่นใบกะเพรา..แสบจมูก.....................
จะว่าไปแล้วนะ..ใบกะเพรามันก็เหมือน..ความรักเนาะ.....อร่อยดีแต่แสบจมูกชมะมัด..ทำให้จาม.....ทำให้เสียน้ำตา...แสบสันจิงๆนะ..นายใบกะเพรา.... July 12 *~* ของที่เธอไม่รัก..*~*วันนี้วันพฤหัสแห่งชาติแล้ว..เย้ๆดีใจจังจะถึงวันศุกร์ละจะได้พักยาวซะที....รู้สึกว่าคิดถึงใครบางคนนานเกินไปซะแล้ว..จะได้พักความคิดถึงบ้างในวันเสาร์อาทิตย์...
 วันนี้อ้อมีเรียนตอนเช้าวิชาเศรษฐศาสตร์อุสาหกรรมของอาจารย์โชคชัย...วันนี้จานโชคตั้งอกตั้งใจสอนท่าเดียว ตามด้วยบ่นๆพอเป็นพิธีของแกน่ะแหละ จานโชคเลยเปลี่ยนเวลาเรียนใหม่มาเป็น 9.30 น.แทน แล้วเลิกเที่ยง ตอนช่วงแรกจานโชคอัดแต่เนื้อหาคำนวณ พร้อมด้วยกราฟทางเศรษฐศาสตร์ล้วนๆ..กรี๊สสสส วิลาสินีไม่รู้เรื่องค่า ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย... มันไม่เข้าสมองเลยรู้สึกว่าใจลอยยังไงไม่รู้ คิดเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกแระ..-_- เอาล่ะทีนี้พักเบรคซะทีรอมานานแระหิ๊วหิว..ลงไปข้างไปหาอะไรกระแทกปากซะหน่อยดีกว่า.. แระแล้ววิลาสินี กับ จิราวรรณ ก็ขึ้นมาพร้อมชานมไข่มุก และลูกชิ้นปิ้ง ฮ่าๆๆ เอาล่ะซี้ทีนี้กลิ่นหึ่งทั้งห้องแน่ๆเรยดีนะที่เอาเสื้อแขนยาวปิดไว้ กลิ่นเลยไม่แรงเท่าไหร่ แอบจานโชคกินลูกชิ้นปิ้งอยู่หลังห้อง จานสอนไปก็กินไป เจริญ..ล่ะชาตินี้เธอจะผอมไหม๊ ห๊า..ยัยวิลาสินี เลิกเรียนแล้วเพื่อนชวนกันไปทำสวยในเมืองเพื่อนที่ว่าเนี่ยใครหรอคะ ฮ่าๆๆจะบอกดีไหมเนี่ย ก็รักษ์กะแป๋วน่ะสิ..(อุ๊ปปป).. ไปทำอะไรน่ะหรอก็ไปยืดผมไงล้า...เอาล่ะทีนี้เพื่อนช้านจะมีแต่คนสวยๆ..เย้ๆๆดีๆๆ อ้อรู้ว่าจะต้องนานแน่ๆเลยพาอ้อมไปกินตำด้องแด้ง กับข้าวหมูทอด อร้อยอร่อย....กินกันสองคน วันนี้เป็นอารัยไม่รู้..กินๆๆๆท้างวัน
 พอรักษ์กะแป๋วทำผมเสร็จตลกมากๆเลยเหลือแต่หัว..ข่อหล่อแข่แหล่เหอะๆๆ อดเอาเด้อเพื่อความสวย อดเอาเด้อว่าที่สาวหัวเหม็น ประจำแก็งค์ วันนี้เรียกไอ้โต้งหลานรหัสมาจะเลี้ยงข้าวมันซะหน่อย...มันพาสาวมาด้วย..เอ้อมันเข้าใจเลือกโนะ สวยน้อยกว่าป้ารหัสมันนิดเดียว...ฮ่าๆๆ อื้อๆๆลืมบอกไปวันศุกร์นี้ดิฉันและเหล่าๆหลานและเหลนๆย้ำๆๆหลานและเหลน น้องปีหนึ่งกะปีสองน่ะน้า จะพากันไปดินเนอร์กันที่ริมโขงค่า...ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ซะที ทีนี้กระเป๋าฉีกแน่ๆเลย...แล้วเจอกันนะ น้องๆที่น่ารักของพี่.... ลืมบอกไปวันนี้ใครๆที่เข้ามาอ่านสเปซเค้านะ..จะบอกว่าเปลี่ยนเพลงใหม่แล้วนะ กว่าจะได้มาหายากมากๆๆ แต่ว่าเพลงเพราะดี ฟังทีแรกอ่ะชอบเลย ความหมายมันดีด้วย...ชอบกันรึปล่าวลองฟังกันดูนะ
"ของที่เธอไม่รัก"
ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง
ต่างจากสิ่งที่รักจริง เธอกลับทิ้งไม่ลง ของบางอย่างที่เธอรัก แม้จะนานสักเพียงไหน เก่าจนแทบดูไม่ได้ เธอก็ยังชื่นชม ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง ต่างจากสิ่งที่รักจริง เธอกลับทิ้งไม่ลง เธอยังคงไม่ลืมเขา เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี นึกหรือว่าจะไม่รู้ นึกหรือว่าจะไม่เห็น รูปเก่าๆพร้อมลายเซ็น คนที่เธอมีใจ ฉันที่อยู่ข้างๆเธอ แทบเป็นเงาข้างๆกาย แต่ลึกๆของหัวใจ ไม่ได้อยู่ในสายตา เธอยังคงไม่ลืมเขา เขาที่เธอนั้นฝังใจ แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา เธอก็คงจะเลือกเขา ถ้าเขาจะกลับมาหา และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี และฉันก็รู้ว่า ต้องเสียน้ำตาอยู่แล้ว ฉันไม่ใช่ตัวจริง July 11 *~* ตอน...ยัยต้นอ้ออยากกินเค้ก...*~*วันนี้เป็นวันพุธอ่านะ อ้อต้องตื่นแต่เช้าไปเรียน สถิติอีกตามเคย เจอน้องรหัสขาวด้วย..ชื่อน้องตาล...ง่วงๆก็ง่วงหิวก็หิว ดีนะที่อาจารย์ปล่อยเร็วอ่ะวันนี้ เลยออกมากินข้าวข้างนอกกะเหมียว เพื่อนคนอื่นนี่สบายกันจิงๆโนะ ไม่มีเรียนเช้ามีแต่ตอนบ่ายๆ อิจฉาๆๆๆๆๆว้อยยยย วันนี้ไปเปิดดูเว็บร้านขายเค้กอ่า..พอดีว่าอยากทำเค้กเป็นเลยไปเปิดดูว่าเค้าเริ่มทำกันยังไง ใช้ส่วนผสมอารัยมั่ง เจอแต่เค้กน่าตาน่ากินทั้งนั้น เห็นแล้วน้ำยายไย๋เยยหุหุ น่ากินมักมากก มีเค้กหน้าคิตตี้ด้วย..น่ารักจิงๆน่ากินด้วย..เค้าอยากกิงเค้ก
ซื้อให้กิงหน่อย ยังนะยังไม่หมดมีพายหน้าโอริโอ้สตรอเบอร์รี่ด้วย หน้าบลูเบอร์รี่ก็มี โอ้ยๆๆๆไม่ไหวแล้วว อยากกิงเค้ก...ไม่เชื่อใช่มะว่าน่ากิงแค่ไหน..ถ้างั้นดูเลยเอารูปมาฝากด้วย..อิอิJuly 10 *~* วันที่หัวใจเคลื่อนไหว.. *~*วันนี้วันอังคารเป็นวันที่อ้อชอบที่สุดเพราะว่าเป็นวันที่อาจารย์ไม่สอน.เลยไม่มีเรียนอิอิ สบายจังตื่นสายสุดๆเลย พอตื่นมาก็รีบมาอัพสเปซก่อนเลยมะค่อยจาเห่อเลยโนะว่ามั้ยหุหุ...ตื่นมาออนเอ็มคุยกะปรอยแสบว่าจะชวนกันไปดูหนังเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์..แต่แนวโน้มความเป็นไปได้น้อยมากที่หนองคายหนังยังไม่เข้าฮือๆๆอยากดูอ่า เลยลองให้โอบะถามๆที่อุดรดูที่อุดรก็เต็ม..โอ้ยอารัยมันจะยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้ว้า กะอีแค่ดูหนังเนี่ยเซ็ง ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แค่นี้เอง ตอนเย็นได้ไปวิ่งออกกำลังกายในมอด้วยแหละ..อิอิไปกะครายน่ะเหรอก็เกิร์ลแก็งค์อ่ะดิ มีอ้อ แป๋ว ยัยอ้อม ยัยรักษ์ แล้วก้อกีกี้ ไม่ใช่วิ่งสิเดินเอาตะหาก..จากหน้าคอมเพล็กซ์ถึงแฟลตอาจารย์ แล้วไปทางลัดแล้วเดินถึงคอมเพล็กซ์เลย..ออกกำลังกายเสร็จแล้วเลยไปหาของกินในโรงอาหารกัน ตอนแรกนัดกันกะยัยแป๋วจาไปกินนมกินติมกันที่ร้านเลอทริปเปิ้ลนาย ก็เลยลองใจชวนรักษ์กะอ้อมด้วย ไม่กิ้นไม่กินท่าเดียว พอบอกว่าเลี้ยงแค่นั้นล่ะเปลี่ยนใจเลย..ฮ่าๆ ว่าแล้วเชียว ...พอดีกินข้าวอิ่มแล้วเลยอยากกินไอติมเลยหาแนวร่วม.....หืมมเอาอีกแระไม่มีคนกินอีกแระก็เลยให้ยัยรักษ์ไปซื้อไอติมมาสองกล่องใหญ่ รสชอคชิฟกะรสสตรอเบอร์รี่ ทีนี้ลืมว่ากลัวอ้วนกันเรยยยกินซะเกลี้ยงกล่องเรยยฮ่าๆๆให้มันได้อย่างนี้สิ..แต่ชอคชิฟไม่อร่อยเลยอ่ะขมมากๆ ตอนขากลับฝนกะลังจะตกอ้อนั่งซ้อนมากะอีกีกี้ พอมาถึงตู้ยามตรงหน้ามอเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น..จะอะไรซะอีก..น้ำมันรถหมดน่ะสิซวยเลยฝนก็ตกน้ำมันรถก็หมดหุหุ พอดียัยอ้อมกะยัยรักษ์ขับรถตามมาพอดี เลยไปซื้อน้ำมันมาให้ แล้วอ้อกะกี้ก็วิ่งไปหลบฝนกันเปียกมะลอกมะแล่กกลับถึงห้องมาเช็ดผมให้หมาดๆแล้วก็อาบน้ำเรยยสนุกจิงๆวันนี้ได้อาบน้ำฝนด้วย..........เฮ้อวันนี้นึกว่าจะได้เห็นนายหมีขาวมาเล่นบาส นายไปอยู่ที่ไหนหรอ อยากเจอนายจัง นายหมีขาวว..วันนี้เหนื่อยจังของกินเต็มท้องด้วย..อาบน้ำนอนก่อนนะJuly 09 *~* เอ๋อรับประทาน....*~*เมื่อวานมีสอบวิชานโยบายและแผนงาน ของอาจารย์บุญฤทธิ์ขอบอกที่อ่านมาจำไม่ได้เลย..จาบ้าตาย ดีนะที่อาจารย์ให้โอกาสลอกกัน...หนูอยากกบอกว่าขอบคุณมากค่าอาจารย์..เอิ๊กๆๆแหมๆได้ทีละทีเนี๊ยะเปิดหนังสือกันพรึ่บพรับกันทั้งห้องเรยยย...โถ่อนาคตของชาติ..เจริญ..ยัยตึ่งหนึ่งนั่งข้างๆลอกกันไปลอกกันมา สนุกดี ใครได้คำตอบข้อไหนก็ตะโกนบอกเพื่อนแบบว่า..อยากช่วยเพื่อนสุดๆ..เพื่อนก็ชอบใจกันใหญ่..(เอ้อเนาะ..เพื่อนเราสามัคคีกันดีแท้..)
วันนี้วันจันทร์....
ตื่นแต่เช้าสุดๆแต่ไม่ลุกจากที่นอน..หุหุกะลังสบายนี่นา...วันนี้มีเรียนสถิติตอนเช้าไม่ได้ไม่ได้ต้องรีบไปเรียนเข้าช้ามีหวังโดนล็อกห้อง...เหอะๆ..เรียนเสดแล้วกลับห้องเอาเหมียวมาด้วยมาอ่านหนังสือเตรียมสอบวิชาการจัดการการผลิตกัน..อ่านไปงงไปง่วงไปเจริญ...มีแต่คำนวณอีกแว้วคับท่าน ยิ่งไม่ค่อยชอบตัวเลขอยู่อ่ะ ไม่ชอบเล้ยย เกียจตัวเลขเข้ากระดูกดำ เหอะๆ
ไปถึงห้องสอบได้สอบห้องคอนเฟอเรนซ์ด้วยหรูสุดๆ แต่คนเยอะชะมัด แทบจาไม่มีที่นั่งเลยอ่าสุดท้ายก็ได้ที่นั่งแถวริมๆนั่งกะยัยแป๋ว ป้าบัว แล้วก็เหมียว..มองไปรอบๆห้องก็ไปจ๊ะเอ๋กับภาพนึง เห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้ หมีขาวนั่งอ่านหนังสืออยู่ สงสัยฟิตจัด จาเอาเอวิชานี้แน่ๆเลย....โทรไปแซวดีกว่า..อิอิ...แต่ว่าทำไมนายไม่รับโทรสับอ่า..อดแซวเรยยว้า...
อยากคุยด้วย..แต่ได้แต่มองอีกแล้ว...นี่แหละน้า ทำตัวเองแท้ๆ กลับถึงบ้านพักผ่อนเยอะๆนะหมีขาว เป็นห่วงเหมือนเดิมล่ะนะแต่พูดออกมาไม่ได้ อย่าหักโหมนะท่านอุปนายกฯ..นอนก่อนนะดึกแล้ว ฝันดีนะจ๊ะ
*~* นอกสายตา......*~*
แอบยิ้มเมื่อเธอดีใจ แอบทุกข์เมื่อเธอเสียใจ หัวเราะและร้องไห้ ไปกับเธอทุกครั้ง
แม้เธอจะไม่หันมา ฉันยังเฝ้ามองทุกวัน ได้เฝ้าดูห่างๆ มันก็ยังพอใจ ไม่หวังให้เธอมีใจ ไม่หวงถ้าเธอมีใคร ไม่หวังยืนใกล้ๆ ไม่ต้องการร้องขอ ได้ยืนอยู่บนผืนดิน ผืนเดียวกับเธอก็พอ ฉันก็มีความสุข อยู่กับฝันของฉันเท่านี้ อยู่นอกสายตา ของเธอตั้งไกล ฉันนั้นก็ทำได้ แค่มองจากตรงนี้ แต่ฉันยังรอซักวัน เธอหันมองผ่านทางนี้ แค่ซักวินาที เธอเห็นฉันคนนี้ในสายตา และแม้ว่านานเพียงใด และแม้ว่าไกลดังเดิม ยังเฝ้ารอเธออยู่ ต่อให้ไกลแค่ไหน ไม่เคยอยู่ในสายตา ไม่เคยอยู่ในหัวใจ แต่ขอมีเธอใกล้ อยู่ในฝันของฉันก็พอ อยู่นอกสายตา ของเธอตั้งไกล ฉันนั้นก็ทำได้ แค่มองจากตรงนี้ แต่ฉันยังรอซักวัน เธอหันมองผ่านทางนี้ แค่ซักวินาที เธอเห็นฉันคนนี้ในสายตา ไม่เคยอยู่ในสายตา ไม่เคยอยู่ในหัวใจ แต่ขอมีเธอใกล้ อยู่ในฝันของฉันก็พอ July 07 *~*คิดถึงใครไม่รู้....*~*ช่วงชีวิตหนึ่ง
*~* ความพยายามของฉัน *~*
|
Friends' blogs|
|
