*~*ต้นอ้อ*~*'s profile*~*~*MissPink*~*~*PhotosBlogListsMore Tools Help

*~*~*MissPink*~*~*

เก็บเธอไว้...ข้างในจนลึกสุดใจ...ได้คิดถึงเธออีกคราวเมื่อวันที่เหงาจับใจ ไม่มีใครฉันยังมีเธอ
by 
by 
by 
by 

Windows Media Player

November 26

*~* ลอยกระทง...*~*

 
 
             วันเสาร์ที่ผ่านมาที่ในมอ จัดงานวันลอยกระทง ปีนีรู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้ปีที่แล้วยังไปลอยกระทงกันตั้ง 8 คน แต่มาปีนี้เหลือแค่ฉันกับเหมียวสองคนเอง  ที่งานก็ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจมากหรอก  แต่ก็ยังมีซุ้มของน้องๆที่จัดให้มาเล่นเกมส์สอยดาวฯลฯ ที่ทำให้บรรยากาศในงานไม่เงียบเหงาเกินไป ปีนี้พิเศษกว่าทุกปีที่ว่าทางสโมสรนักศึกษาเค้าเอาโคมมาขายด้วยสิ เห็นคนอื่นเค้าปล่อยโคมน่าสนุกดี  ในงานมีประกวดนางนพมาศด้วยมันก็น่าสนุกดีอยู่หรอกแต่นางนพมาศที่ขึ้นประกวดมะค่อยสวยเลยนี่สิ เลยมะรู้ว่าจาเชียร์ใครดี..  ยืนดูนางนพมาศสักพักฉันก็เลยชวนเหมียวไปหาซื้อกระทงมาลอยกัน  แต่ดูเหมือนทุนทรัพย์ของฉันและของเหมียวจะมีน้อย  เพราะว่าเอาตังค์ติดตัวมาร้อยเดียวเองซื้อของกินไปเยอะล่ะตังค์ก็เลยเหลือนิดเดียว  เราก็เลยเดินหากระทงที่มันสวยๆ แล้วก็ถูกๆ ( และอีกอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการไม่เปลืองทรัพยากรธรรมชาติ และเหลือกระทงไว้ให้คนอื่นเค้าได้ลอยบ้าง แต่นี่เป็นแค่ความคิดแค่นั้นนะ ) เราก็เลยซื้อกระทงมาคนละอันมาลอยคู่กัน ถึงตอนอธิษฐานอะไรมาดลใจฉันก็ไม่รู้  ฉันก็เลยอธิษฐานไปว่า"ขอให้ปีหน้ามีคู่มาลอยด้วยเถอะ..."  แต่มันจะมีรึว่าไม่มีก็ต้องรอดูกันปีหน้าล่ะกัน  จากนั้นเค้าก็จุดพลุโอ้โห!!สวยมั่กๆ โรแมนติกมากเลยถ้าคิดว่าคนข้างๆไม่ใช่เหมียวแต่เป็นคนที่ฉันรักมากๆ  ก็คงสุดยอดไปเลยล่ะงานนี้
                   คิดถึง.....มันคงจะไม่คิดถึงหรอกหากผู้คนรอบๆข้าง  เค้าไม่เดินมากันเป็นคู่ๆ แล้วทำท่าทางรักกันซะขนาดนั้น  เค้าจะรู้รึปล่าวนะว่าคนที่มองอยู่กำลังอิจฉา ถ้าหากเรายังไม่เลิกกันเราคงได้มาลอยกระทงด้วยกัน  เดินไปไหนมาไหนด้วยกัน...แต่ตอนนี้ฉันทำได้แค่มองเท่านั้น....
November 21

*~* เริ่มต้นใหม่...ลุกขึ้น ลุกขึ้น..*~*

 
            หลังจากตัดการสื่อสารบางช่องทางออกไปแล้วก็สบายใจขึ้นเพราะว่าไม่ต้องเห็นอะไรที่มันบาดใจแล้ว
ไม่ต้องมานั่งฟุ้งซ่านว่าตอนนี้เขาจะเป็นตายร้ายดียังไง ไม่ต้องสนใจในสิ่งที่เขาทำ
ตอนนี้ฉันจะพยายามสร้างกำแพงและเหวที่ลึกและกว้างขึ้นมาภายในใจตัวเอง เพื่อที่จะลืมเขา
และทำใจให้ได้เร็วที่สุด ฉันเกลียดความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้
ฉันเกลียดความผิดหวัง และฉันกลัวที่จะผิดหวังอีก
จะมีใครมั้ยล่ะที่รักเราโดยไม่มีข้อแม้ รักเราโดยที่ไม่ต้องมาคิดอะไรมากมายกับสิ่งที่เราเป็น
เราอยากมีความรักที่มั่นคงทั้งเรา และเขา เราอยากรักคนที่รักเรา
คนรักสำหรับเราน่ะภายนอกคงไม่สำคัญเท่ากับความรักจากในใจเขาที่มีให้เราหรอกนะ
ตอนนี้ตั้งใจแล้วว่า 1 เดือนนี้จะทำใจให้ได้โดยสมบูรณ์แบบ ฉันจะลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ทิ้งมันเอาไว้ข้างหลังแหล่ะ ฉันคงไม่มานั่งเสียดายวันเวลาเก่าๆแล้ว
สิ่งไหนที่มันมาทิ่มแทงใจ ก็ทิ้งไปซะให้รู้รอด
สิ่งไหนที่เราทำแล้วมันไร้ค่า ก็กองเอาไว้ตรงนั้น
พอแล้วที่จะมาเครีย พอแล้วที่จะเสียใจ และ พอแล้วกับความรักที่มันไม่สมหวัง
มันถึงเวลาลุกขึ้นมาใหม่...เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะ...
 
November 20

*~*อยากให้ปาฏิหาริย์มีอีกครั้ง...*~*

               
เลิกกัน.... คงเป็นความรู้สึกของคนสองคนที่รักกัน แล้วคิดว่าไปด้วยกันไม่ได้
หรือ..อาจจะเป็นเพราะคนใดคนหนึ่งเข้ามา แล้วทำให้ความรู้สึกของใครบางคนเปลี่ยนไป
หรือ..อาจจะเป็นเพราะหมดใจกันแล้ว...
เมื่อวาน..เค้ารับโทรศัพท์เป็นวันแรกหลังจากที่เราทะเลาะกันเมื่อ 1 เดือนที่ผ่านมา
แต่วันนี้...เค้าเปลี่ยนไปแล้ว เค้าบอกถึงความรู้สึกที่มีต่อเราว่า
"เราคงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว เพราะว่าเค้าไม่ได้รักเราเหมือนแต่ก่อน"
น้ำตา... ไม่สามารถช่วยอะไรได้หรอก
แต่มันอาจจะทำให้คนอื่นรับรู้ว่า..เรากำลังเสียใจ เรากำลังอ่อนแอ
วันนี้..ร้องไห้ทั้งวั้นเลย เพราะว่าอ้อไม่สามารถทำใจได้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ทำใจ...มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆสำหรับคนที่ถูกบอกเลิก
ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆใน 1วัน
 และมันก็ไมใช่เรื่องที่จะเอาใครสักคนมาแทนที่เพื่อให้ทำใจได้ง่ายขึ้น..


บางครั้ง"ความรัก"ก็ทำให้เราขาดเหตุผลและการควบคุม

อานุภาพของมันยิ่งกว่าอาวุธใดๆ

เพราะมันไม่ต้องใช้งบประมาณในการสร้าง

มันไม่ต้องใช้นักวิทยาศาสตร์ คิดค้น

ความเจ็บปวดที่เกิดจากความรัก

มันไม่มีบาดแผลทางกาย แต่เจ็บปวดได้เทียบเท่า

บางคน ถึงกับตาย ทั้งๆที่ยังหายใจ

------------------------------------------------------------------

สิ่งที่มันถูกกำหนดไว้แล้ว

...ที่สุด เราก็ไม่สามารถเปลี่ยนมันได้

ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหน


--------เพลงจิตใต้สำนึก---------

เซ็งทั้งวันซึมทั้งคืน ดึกแล้วฉันก็ยังตื่น
ต้องออกมายืนข่มใจที่คิดถึงเธอ
เจอหน้ากันเรื่องฉันพาล ตะคอกเธอไปวันวาน
ก็มันเสียใจ ทำไมเธอพาเขามา ก็ลืมว่าเรานะเลิกกันแล้ว
ก็นานจนเธอมีคนใหม่ แต่ใจทำไมไม่เคยจะจำ
จิตใต้สำนึก ลึกๆยังนึกว่าเธอเป็นของฉัน
อาจจะเผลอไปบ้าง ที่อาการต้องขอโทษที
จิตใต้สำนึกที่ลึก ก็ลืมเธอไม่ได้สักที
เหมือนคนบ้าบอ ที่รอเธออยู่เหมือนเดิม

นานเท่าไรยังไม่ชิน
หูไม่ยอมได้ยิน คำว่าลา กับคำว่าไม่รักกัน
ไม่ต้องโทรไม่ต้องมา อย่าเห็นกันเลยดีกว่า
เธอบอกประจำอย่าทำเป็นไม่เข้าใจ
ก็ลืมว่าเรานะเลิกกันแล้ว
ก็นานจนเธอมีคนใหม่ แต่ใจทำไมไม่เคยจะจำ

 
 
Photo 1 of 66